şamanik psikoterapi

İnsan yalnızca zihninden ibaret değildir. Düşüncelerimiz, duygularımız, bedenimiz, geçmiş deneyimlerimiz, ilişkilerimiz, yaşamımıza yüklediğimiz anlamlar ve kendimizle kurduğumuz bağ birbirinden bağımsız değildir. Bir alanda yaşanan değişim çoğu zaman diğer alanlarda da karşılığını bulur.

Şamanik psikoterapi, insanı ruh, beden ve zihin bütünlüğü içerisinde ele alan; kişinin yaşadığı sorunları yalnızca belirtileri üzerinden değil, yaşamının bütünü içerisindeki anlamı ve bağlantılarıyla değerlendirmeye çalışan bütüncül bir yaklaşımdır.

Şamanik terapide taşlar, bitkiler, tütsüler, ses, ritim ve çeşitli sembolik uygulamalar kullanılabilirken; şamanik psikoterapide temel araç terapötik görüşmedir.

Danışanın anlattıkları, duyguları, bedeninde fark ettiği tepkiler, yaşamında tekrar eden durumlar, ilişkileri, geçmiş deneyimleri, rüyaları, sembolleri ve kendisi hakkında geliştirdiği düşünceler birlikte değerlendirilir.

Çünkü bazen yaşadığımız bir sorun yalnızca görünen yerde değildir.

İlişkilerinde sürekli aynı noktaya gelen bir insan yalnızca “yanlış insanları seçiyor” olmayabilir. Başarılı olduğu halde kendisini sürekli yetersiz hisseden biri yalnızca özgüven problemi yaşamıyor olabilir. Sürekli güçlü olmak zorunda hisseden birinin bu davranışının arkasında geçmişte öğrendiği bir korunma biçimi bulunabilir.

Şamanik psikoterapide kişinin yaşadığı sorun bu nedenle tek bir parçaya ayrılarak değil, “Bu yaşadığım şey hayatımın bütünü içinde ne anlatıyor?” sorusuyla da ele alınır.

Geçmiş deneyimler bu sürecin önemli bir parçası olabilir. Ancak amaç geçmişte kalmak değildir. Geçmişte yaşananların bugün kişinin ilişkilerini, seçimlerini, korkularını, kendisiyle konuşma biçimini ve yaşam karşısındaki tutumunu nasıl etkilediğini görebilmektir.

Beden de bu bütünün dışında bırakılmaz. İnsan bazı duygularını yalnızca düşünceleriyle değil, bedensel tepkileriyle de yaşar. Bir konu hakkında konuşurken ortaya çıkan gerginlik, sıkışma, huzursuzluk ya da rahatlama gibi beden duyumları kişinin kendi deneyimini fark etmesine yardımcı olabilecek ipuçları olarak değerlendirilebilir.

Rüyalar, imgeler ve semboller de kişinin iç dünyasını anlamaya yardımcı olabilecek anlatım biçimleri olarak ele alınabilir. Burada amaç bir rüyaya ya da sembole dışarıdan hazır bir anlam vermek değil; o sembolün kişinin kendi yaşamında ne ifade ettiğini araştırmaktır.

Şamanik düşüncenin önemli taraflarından biri de insanı doğadan tamamen ayrı bir varlık olarak görmemesidir. Doğadaki değişim, dinlenme, hareket, büyüme, kayıp, yeniden yapılanma ve dönüşüm döngüleri insan yaşamında da vardır. Kişinin kendi doğal ritmini fark etmesi, ne zaman ilerlemeye, ne zaman durmaya, neyi korumaya ve neyi bırakmaya ihtiyaç duyduğunu anlayabilmesi terapötik sürecin bir parçası olabilir.

Şamanik psikoterapide terapist kişinin hayatı hakkında karar veren, ona ne yapması gerektiğini söyleyen ya da onun adına cevap üreten kişi değildir. Terapötik görüşme, danışanın kendi deneyimini daha açık görebileceği, yaşadıkları arasındaki bağlantıları fark edebileceği ve kendi cevaplarına ulaşabileceği bir alan oluşturur.

Bu yaklaşımda amaç kişinin sürekli olumlu hissetmesini sağlamak ya da yaşamın güçlüklerini ortadan kaldırmak değildir. Amaç kişinin yaşadığı duyguları anlayabilmesi, kendisini yönlendiren düşünce ve davranış biçimlerini fark edebilmesi ve karşılaştığı durumlarla daha bilinçli bir ilişki kurabilmesidir.

Şamanik psikoterapi, modern psikoterapinin yerine geçen standartlaşmış bağımsız bir psikoterapi ekolü olarak değil; psikoterapötik görüşmeyi ruh–beden–zihin bütünlüğü ve şamanik düşüncenin bütüncül insan anlayışıyla ele alan tamamlayıcı bir yaklaşım olarak değerlendirilmelidir.

İnsan bazen çözümü kendisinin dışında arar. Oysa bazı cevaplar yeni bir şey bulduğumuzda değil, kendimizin daha önce görmediğimiz bir tarafını fark ettiğimizde ortaya çıkar.